1- اینجا خبری نیست جز شهادت دوستان ، شهادت واژه ی غریبی بود برای نسل ما ... چه صبورانه می گرییم در رثای شهیدان این روزها ...

اینجا خبری نیست جز بازداشت تو ، شکنجه ی تو ...

اینجا خبرهای خوش نمی رسد... اصلا بگو این روزها خبر خوشی جز حضور تو که نادیده می گیرنش خبری دیگر هم هست؟

اینجا دلخوشیم به حضور تو و دل نگران

بمان

اینجا خبری نیست جز احضار اعضای فعال ستادهای سبز مان ... خبری نیست جز توهین و فحش و بازداشت ...

اینجا منتظریم؛ در شهری که سکوت مان ، نگاه سرد آن ها را عصبی تر می کند... اینجا آنها همه جا دنبال ما هستند ... اینجا برای هر کدام از ما "ماموری"ست تا ساکتمان کنند .

اینجا نمی توانیم هم صدا با شما "الله اکبر" بگوییم... اینجا ... لعنت بر اینجا 

در ماورای این زندگی

صداهایی به گوش می رسد

صدای کشیده شدن جنازه ی من توسط تو

نمی دوانم چه اصراری داری

که می خواهی مرا به ابدیت پیوند دهی

2- دوست عزیزی برای دلداریم می گفت  صبر کن ؛  ...

اما چطور ؟ فکر 4 سال آینده را چه کنیم؟ تمام این 4 سال رویایمان حذف او بود و چه راحت بازی بُرده ی ما را ، بازنده اعلام کردند.

3- خودت خوب می دانی رای سبز ما نام سیاه تو نبود ... 

پ ن1: چقدر این روزها به تو افتخار می کنم... من ایرانی ام

پ ن 2: آقای نبوی عزیز یادت همیشه سبز ... اینجا را از دست ندهید

پ ن ۳:...